Kacper Garlewicz
Biografia
Urodził się w Czeladzi i od młodości pracował w kopalni jako syn górnika Franciszka. Po wybuchu I wojny światowej pracował na roli, a po służbie wojskowej w 25 pp w Miechowie i 40 pp we Lwowie, wrócił do kopalni w Czeladzi.
Był działaczem Centralnego Związku Górników (CZG) i od 1925 roku członkiem Komitetu Dzielnicowego KPP; agitator wśród górników i wzywał do ogłaszania strajków. Aresztowany w 1927 i skazany na 4 lata więzienia w Sosnowcu. Po wyjściu z więzienia w Sieradzu kontynuował działalność wśród bezrobotnych w KD KPP oraz był sekretarzem KD KPP.
W XII 1933 uciekł przed aresztowaniem i był poszukiwany; działał w MOPR, m.in. w Zawierciu. 1937 na 8 miesięcy osadzony w Berezie Kartuskiej. Po powrocie do Czeladzi KPP była zlikwidowana, więc wstąpił do PPS, by nadal działać w środowiskach robotniczych.
Jesienią 1939 udał się do zajętego przez ZSRR Białegostoku i pracował tam w fabryce włókienniczej, później był robotnikiem w tartaku w Słonimiu. Latem 1941 uciekł do obwodu penieńskiego i zaczął pracować w kołchozie. 1942 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w bitwie pod Stalingradem. 1943 wstąpił do 1 DP im. T. Kościuszki, był kapralem w 3. pp, a po ukończeniu szkoły oficerów oświatowych (politycznych) w stopniu plutonowego brał udział w bitwie pod Lenino. Od XII 1943 w szkole oficerów polityczno-wychowawczych, 1-16 XII 1944 jako chorąży był zastępcą dowódcy 7 kompanii ds. polityczno-wychowawczych w 1 pp. Później skierowany do Wyższej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Moskwie. Potem służył w straży kolejowej w Lublinie i Łodzi. Od 1945 w PPR, 1946 przeszedł z WP do MO i został komendantem powiatowym MO w Środzie Śląskiej i potem Legnicy, następnie oficerem ds. specjalnych w komendzie w Dzierżoniowie. We IX 1947 odszedł z milicji i został kierownikiem działu kadr w fabryce w Małej Dąbrówce.
W 1948 był I sekretarzem KM PPR w Czeladzi; w 1949 sekretarzem Powiatowej Rady Związków Zawodowych w Będzinie; potem referentem gospodarczym w KW PZPR w Katowicach. Od 1950 inspektor personalny w Przedsiębiorstwie Budowlanym Przemysłu Węglowego w Katowicach, później inspektor hoteli robotniczych; był też I sekretarzem POP. Działacz ZBoWiD. 1951-1955 ławnik Sądu Powiatowego. Od 1 II 1957 na rencie, przewodniczący oddziału ZBoWiD w Czeladzi, działaczTPRR.
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.