Bożenna Zofia Rażniewska
Biografia
Bożenna Zofia Rażniewska, ps. Kuba, urodziła się 23 marca 1925 roku w Czeladzi jako córka Józefa Leona Rażniewskiego i Jadwigi z Gumińskich. Należała do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) i była członkinią Szarych Szeregów. Uczyła się w szkole w Czeladzi, w gimnazjum sióstr urszulanek w Tarnowie, a od 1939 roku w Krakowie. Po 1940 roku jej ojciec, dyrektor kopalń „Mars”, „Jowisz” i „Saturn”, został uwięziony przez niemieckiego okupanta w Dachau, gdzie zginął w 1941 roku. Bożenna po ukończeniu czterech klas gimnazjum przerwała naukę i wyjechała do Warszawy, gdzie przeniosła się jej matka. Rozpoczęła pracę w fabryce konfekcyjnej „Attoza” i naukę w szkole chemicznej przy ul. Hożej. Równocześnie uczyła się do matury na tajnych kompletach liceum ogólnokształcącego i służyła w Szarych Szeregach (żeńska drużyna "Grupa Wykonawcza").
1 sierpnia 1944 roku przed godziną „W” przybyła na punkt zbiórki przy ul. Świętokrzyskiej 18. Wkrótce rozpoczęła służbę łączniczki w 165. plutonie 2. kompanii „Szare Szeregi” batalionu „Kiliński” Armii Krajowej. Uczestniczyła m.in. w ataku na Poczty Głównej przy placu Napoleona (obecnie plac Powstańców Warszawy). Wtedy też została ranna w udzie, lecz mimo to nie przerwała służby. Następnie brała udział w akcjach zdobywania PAST-y przy ul. Zielnej 37/39. Była łączniczką, lecz wykonywała również zadania sanitariuszki, m.in. wydobywała zasypanych spod gru zów i przenosiła do szpitali rannych podczas akcji żołnierzy.
We wrześniu, ciężko chora, przebywała w szpitalu powstańczym przy ul. Hożej 13. Tam też zmarła 14 września 1944 roku. Spoczywa na cmentarzu Powstańców Warszawy (kwatera 19; podpisano jedynie: Bożenna Rażniewska lat 19). Jej symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterach żołnierzy 2. kompanii batalionu „Kiliński”.